آلوارها. آلْوارها (Alvar)گروهی از صوفیان دوره گردِ جنوب هند که از قرن ۷ تا ۱۰م معبد به معبد۱ می رفتند و در ستایش ویشنو۲ آواز و سرود روحانی سر می دادند و سماع می کردند. اشعارشان از ادبیات نیایشی تراز اول جهان است. بَدیل آلوارها در میان پیروان ویشنو نایارناها۳ بودند. آلوار در زبان تامیلی۴، که زبان نغمه سرایی آنان بود، به کسی اطلاق می شد که غرقه در بحر مراقبۀ خدا۵ است. بهکتی۶ یا عبادت۷ آنان سرشار ا...
