تلفظ بین المللی : /olfˈati sˈɑvedʒˌi/ تلفظ : [olf'ati s'AvedZ,i]
لغت نامه دهخدا
الفتی ساوجی. [ اُ ف َی ِ وَ ] ( اِخ ) فرزند حسین ساوجی. شاعر قرن یازدهم هجری. وی بهند سفر کرد و از مقربان عبداﷲ قطب شاه شد، و رساله ای در عروض و قافیه بنام او تألیف کرد. در اواخر عمر به اصفهان آمد و با نصرآبادی صاحب تذکره نصرآبادی ملاقات نمود. شعرش نمکین و زیبا و روان بود وخود را بهتر از انوری میدانست. رجوع به الذریعه ج 9قسمت اول ص 91 و تذکره نصرآبادی ص 326 و تذکره روزروشن ص 69 و فرهنگ سخنوران شو...
