تلفظ بین المللی : /ˈaːlq1 bˈik/ تلفظ : ['a:lq1 b'ik]
لغت نامه دهخدا
الغبیک. [ اُ ل ُ ب َ ] ( اِخ ) پسر شاهرخ از احفاد تیمور لنگ بود. وی با اقتدار و تبحر خویش در علوم و فنون و مخصوصاً در علم هیأت شهرت یافت و از نظر وسعت معلومات یکی از اعاظم حکمای اسلام گردید. زیجی بغایت مقبول موسوم به «زیج الغی » و آثار فنی دیگر بوجود آورد و رصدخانه بزرگی در سمرقند ساخت و کپرنیک کمی بعد از او ظهور کرد و پایه هیأت جدیدرا بر اساس حرکت کره ارض نهاد، از این رو الغ بیک را خاتم هیأت ق...
