تلفظ بین المللی : /ˈaːlhakˌam/ تلفظ : ['a:lhak,am]
لغت نامه دهخدا
الحکم. [ اَ ح ُ م ُ لِل ْ لاه ] ( ع جمله اسمیه ) فیصل امور با خدای تعالی است. ( از ناظم الاطباء ). فرمان خدای راست. رجوع به حکم شود : گر تیغ بارد در کوی آن ماه گردن نهادیم الحکم ﷲ.
حافظ.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حکم به فتح حاء و کاف، از نامهای خدا و به معنای کسی است که در میان مردم داوری می کند.حَکَم و حاکم در لغت به یک معنا هستند و از مادّه حُکم، به معنای داوری و قضای به عدل، مشتق شده اند. معنای اصلیمعنای اصلی حُکم، منع است و از آن رو به کسی که در میان مردم داوری می کند حاکم می گویند که ستمگر یا طرفین دعوا را از ستم کردن منع می کند. فرق بین حَکَم و حاکمهر دو به معنای قاضی اند با این تفاوت که ح...
