تلفظ بین المللی : /ˈel tˈɑher/ تلفظ : ['el t'AheR]
لغت نامه دهخدا
( آل طاهر ) آل طاهر. [ ل ِ هَِ ] ( اِخ ) طاهریان. نام سلسله ای از امرای خراسان از اولاد طاهربن حسین بن مصعب ، ملقب بذوالیمینین. این دوده ایرانی از205 تا 259 هَ.ق. در خراسان استقلال داشته اند. طاهر ذوالیمینین سرسلسله آنان ، سردار مشهور عباسیان ( که در قصیده ای معروف ، بایرانی بودن خویش می بالد ) از جانب مأمون به سال 205 بحکومت منصوب گردید و پس از یک سال و نیم دعوی استقلال کرده و در روز جمعه ای از ...
