اَفلاکجمع فلک به معنی گردون، چرخ یا سپهر، و در مفهوم کلی مترادف آسمان هاست. در نجوم یا هیئت قدیم به فلک های نُه گانه یا مجموعه کره های تودرتو، دوار و نامرئی گفته می شد که برای آن ها حرکت دورانی ذاتی تصور می کردند. این نُه فلک به ترتیب عبارت بودند از نخست فلک قمر، دوم فلک عُطارِد (تیر)، سوم فلک زهره (ناهید)، چهارم فلک شمس (مهر)، پنجم فلک مریخ (بهرام)، ششم فلک مشتری (برجیس)، هفتم فلک زحل (کیوان)، هش...
فرهنگ فارسی
جمع فلک بمعنی سپهر، گردون، مدارستارگان ، افلاکیان: جمع افلاکی، ستارگان، فرشتگان، به معنی ستاره پرستان هم گفته شده ( اسم ) ۱ - جمع فلک چرخها سپهرها آسمانها. ۲ - یکی از فنون کشتی در خاک از سلسل. (کنده ها ) . گرد شدن پستان دختر
