تلفظ بین المللی : /ˈaːfrabjˌun/ تلفظ : ['a:fRabj,un]
لغت نامه دهخدا
افربیون. [ اَ ف َ ] ( اِ ) دوایی است که آنرا فرفیون گویند. اگر آن بدهن آدمی رود دندانها را بریزاند. گزندگی جانوران را نافع است. ( برهان ) ( آنندراج ). صمغ سقزی دوایی که از سه قسم از گیاه طایفه ٔافوربیاسه اخذ میشود و از عوامل محرکه و مخرسه محسوب میگردد. و یک جزء از اجزاء مشمعهای منفظ میباشد. ( ناظم الاطباء ). در ناظم الاطباء بسکون حرف دوم ضبط شده است. فرفیو و فرسون و ابربیون نیز نامند و برومی افنین...
