معانی کلمه : افتان

افتان . [ اُ ] (نف ، ق ) مقابل خیزان . (آنندراج ). در حال افتادن . که افتد. (یادداشت بخط مؤلف ).

افتان . [ اِ ] (ع مص ) بشگفت آوردن چیزی کسی را. || در فتنه انداختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بفتنه افکندن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). || ربودن زن دل را. (منتهی الارب ) (آنندراج ).

در حال افتادن.
⟨ افتان‌وخیزان:
۱. آن‌که گاه می‌افتد و گاه برمی‌خیزد.
۲. افتادن و برخاستن در راه رفتن.