تلفظ بین المللی : /ˈaːq1zijˌe/ تلفظ : ['a:q1zij,e]
لغت نامه دهخدا
( اغذیة ) اغذیة. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ غذاء. ( غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ غِذاء، بمعنی خورش و پرورش که بالیدگی و آراستگی جسم است. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). ج ِ غِذاء، یعنی آنچه نماء و قوام جسم بدان است و آنچه بدان تغذیه میشود از خوردنی و نوشیدنی. ( از اقرب الموارد ).- اغذیه سازی ؛ کارخانه ای که مواد غذائی می سازد.- اغذیه فروشی ؛ فروختن مواد غذائی.- || دکانهایی که مواد غذائی و بخصوص م...
فرهنگ عمید
غذا#NAME?
= غذا
فرهنگ معین
(اَ یِ ) [ ع . اغذیة ] (اِ. ) جِ غذاء، خوردنی ها.
فرهنگ فارسی
خوردنی ها، خوراکها، جمع غذائ ( اسم ) جمع عذائ خوردنیها خورشها خوراکها . جمع غذائ بمعنی طعام چاشت خلاف عشائ .
مترادف و متضاد
food (اسم)خورد، قوت، غذا، طعمه، خورش، اغذیه، خوراکی، خوان، خوردنی، خوراک، طعام، خواربار، توشه، اذوقهprovision (اسم)ماده، شرط، بند، قید، اغذیه، علوفه، توشه، تهیه، قوانین، تدارک، شرط کردنboard (اسم)تخته، تابلو، هیئت مدیره، اغذیه، میز غذا، غذای روی میز، میزشور یادادگاه، هیئت عامله یا امنا، هیئت بازرگانی، تخته یا مقوا و یا هر چیز مسطح...
