[ویکی فقه] اعراب در قرآن. اَعراب، بادیه نشینان را گویند.واژه «اَعراب» از ماده «ع ر ب» در اصل جمع «عَرَب» بوده و سپس بر تازیان بیابانگرد و صحرانشینان اطلاق شده است. برخی به دلیل این که واژه «عرب» اسم جنس است اعراب را جمع آن نمی دانند. در این صورت اعراب از لفظ خود مفردی ندارد و برای اشاره به یک فرد از بادیه نشینان از یای نسبت استفاده و «اعرابیّ» گفته می شود. معنای اصطلاحیاصطلاحاً واژه «عرب» به لحا...