تلفظ بین المللی : /ˈaʔdɑd mˌotebˈɑjen/ تلفظ : ['a?dAd m,oteb'Ajen]
لغت نامه دهخدا
اعداد متباین. [ اَ دِ م ُ ت َ ی ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) عددهای متباین. آنند که هیچ عدد ایشان را نشمرد چون نه و ده که هر دو را جز یکی نشمرد و بهیچ جزو هنبازی نیوفتد چون نیمه یا سه یک. پس نُه متباین است ده را؛ ای جدا از وی. ( از التفهیم ص 37 ).
فرهنگ فارسی
یا عدد های متباین آنند که دیچ عدد ایشانرا نشمرد چون نه و ده که هر دو را جز یکی نشمرد و بهیچ جزو هنباری نیوفتد چون نیمه یا سه یک .
