تلفظ بین المللی : /eʔtˈemɑd dˈɑʃtan/ تلفظ : [e?t'emAd d'AStan]
لغت نامه دهخدا
اعتماد داشتن. [ اِ ت ِ ت َ ] ( مص مرکب )تکیه داشتن. ثقه داشتن. مطمئن بودن. متکی بودن. اطمینان داشتن : و امیر محمود بر وی [ ابوالحسن دبیر ] اعتماد تمام داشت. ( تاریخ بیهقی ص 245 ). و همچنان دربسته بخریدندی بی آنک بگشادندی از آنک بر بیاعان اعتماد داشتندی. ( فارسنامه ابن البلخی ص 146 ).گر ظهوری بعقل دربنداست بر جنون دارد اعتماد چه غم.ظهوری ( از آنندراج )....
