معانی کلمه : اعتضاد

تلفظ بین المللی : /ˌeʔtezˈɑd/ تلفظ :‌ [,e?tez'Ad]

لغت نامه دهخدا

اعتضاد.[ اِ ت ِ ] ( ع مص ) ببازو داشتن کسی را. ( منتهی الارب )( ناظم الاطباء ). یقال : اعتضدته اعتضاداً؛ یعنی ببازوداشتم او را. ( منتهی الارب ). چیزی را در بازو کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). در بازو داشتن چیزی را. ( از اقرب الموارد ). || یاری خواستن از کسی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). یقال : اعتضدت به ؛ یاری خواستم از وی. ( منتهی الارب ). کسی را یار گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزن...

فرهنگ عمید

یاری کردن، مدد کردن.

فرهنگ معین

(اِ تِ ) [ ع . ] (مص م . )۱ - یاری کردن . ۲ - بازوی کسی را گرفتن .

فرهنگ فارسی

بازوی کسی راگرفتن، یاری کردن، مددکردن
۱ - ( مصدر ) یار گرفتن یاری کردن . ۲ - ( اسم ) همراهی یاری .

معانی کلمه : اعتضاد

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات