( اطیمة ) اطیمة. [ اَ م َ ] ( ع اِ ) جای افروختن آتش. ج ، اَطائِم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). موقد نار. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || اتون گرمابه. ج ، اطائم. ( از متن اللغة ). توشتر کوزه و کاسه و آنچه بدان ماند. ( مهذب الاسماء ). در لسان العرب بنقل از ابن شمیل آمده است : اتون و اطیمة؛ داستورن ، و در حاشیه آن بنقل از یک نسخه تهذیب ، داشوزن است و در حرف دال همین لغت نام...
