[ویکی فقه] اطلاق مصدر بر مفعول از اقسام مجاز لغوی می باشد.اطلاق مصدر بر مفعول به ذکر صیغه مصدر و اراده اسم مفعول اطلاق می شود.مثال۱. (... ولا یحیطون بشیء من علمه...) . در این آیه «علمه» به معنای «معلومه» آمده است.۲. (لقد جئتم شیئا ادا تکاد السماوات یتفطرن منه وتنشق الارض وتخر الجبال هدا)؛ "واقعا چیز زشتی را(بر زبان) آوردید. چیزی نمانده است که آسمانها از این(سخن) بشکافند و زمین چاک خورد و کوهها به ...