[ویکی فقه] اضطرار به معیّن به اضطرار مکلّف به ارتکاب یا ترک طرف معیّنی از اطراف علم اجمالی اطلاق می شود.اضطرار به معین، از اقسام اضطرار به بعض اطراف علم اجمالی بوده و در جایی است که اضطرار، به طرف معینی از اطراف علم اجمالی باشد، مانند آن که مکلفی در بیابان دو ظرف آب دارد که یکی شیرین و دیگری شور است و به طور مشخص آن ها را می شناسد و می داند قطره خونی در یکی از آن دو افتاده است، سپس برای حفظ نفس و ...
