تلفظ بین المللی : /ˈaːshˈɑb aːbdˈɑˈɑllhabˌan/ تلفظ : ['a:sh'Ab a:bd'A'Allhab,an]
لغت نامه دهخدا
اصحاب عبداﷲبن اباض. [ اَ ب ِ ع َ دُل ْ لا هَِ ن ِ اِ ] ( اِخ ) پیروان عبداﷲ اباض از بنی مرةبن عبید از بنی تمیم بودند که آنان را اباضیه میگفتند و فرقه بزرگی از خوارج بشمار میرفتند. عبداﷲبن اباض رئیس این گروه در روزگار مروان بن محمد آخرین خلیفه بنی امیه متوفی بسال 132 هَ. ق. خروج کرد و عبدالملک بن محمدبن عطیه یکی از سرداران مروان در تباله با وی به نبرد پرداخت. رجوع به اباضیه و ملل و نحل شهرستانی چ م...
