تلفظ بین المللی : /ˈaːshˈɑb alˈeʔrɑf/ تلفظ : ['a:sh'Ab al'e?RAf]
دانشنامه آزاد فارسی
اَصحابُ الاَعراف(اعراف؛ جمع عُرفْ، به معنی بلندی و قسمت بالای هر چیز) در قرآن (اعراف، ۴۶ـ۴۹) ذکر اعراف و اصحاب اعراف آمده است. اغلب مفسّران برآن اند که اعراف بلندی های حایلی است که بین بهشت و دوزخ هست و رجالی در آن جا قرار دارند که مُشرِف به بهشت و دوزخ بوده و بهشتیان و دوزخیان را به قیافه و نشانه هایشان می شناسند. در مورد این که این مردان (اصحاب اعراف) چه کسانی هستند، نظرهای مختلفی وجود دارد که ه...
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) بقول بعض مفسران گروهی باشند که گناهها و ثوابها ی ایشان یکسان باشد .سیئاتشان و حسناتشان بحد وصول ببهشت نباشد خدای ایشان را در اعراف نگاه دارد
