معانی کلمه : اشهب بجلی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
اشهب بن بشر بجلی یکی از رئیسان قبایل در صدر اسلام بود و بدلاوری شهرت داشت وی پس از واقعه نهروان با ۱۸٠ تن بمخالفت با علی بن ابیطالب ( ع ) برخاست و اصحاب علی ( ع ) در جرجرایا با او پیکار کردند و اشهب و همراهانش کشته شدند . نسبت او به بحیله از تیره های یمن قبیله معد است .
