اشناه . [ اَ ] (اِ) شنا. اشنا. اشناو. آشنا. اشناب : از بحر ثنای تو به شکر نعم تو ساحل نخُوهم یافت به زورق نه به اشناه .
سوزنی .
مخفف آشناه (شناور). لفظمذکور در سنسکریت آشنان است یعنی غسل و بدن شستن . (فرهنگ نظام ). رجوع به شناو و آشنا و اشناو و اشناب شود. ( آشناه ) آشناه. [ ش ْ / ش ِ ] ( اِ ) شناه. آشنا. شنا. سباحت : بزرگان بدان...
فرهنگ عمید
شنا؛ شناوری.
( آشناه ) شنا: بزرگان به دانش بیابند راه / ز دریا گذر نیست بی آشناه (فردوسی: ۵/۳۲۶ ).شنا، شناوری.
فرهنگ معین
( آشناه ) ( ~. ) ( اِ. ) شنا، آشنا.
فرهنگ فارسی
( آشناه ) ( صفت ) ۱ - شناخته شناسنده مقابل بیگانه غریب نا آشنا . ۲- خویش قریب نزدیک . ۳- دوست یار . ۴ - موافق سازگار . ۵ - معرف معدل مزکی . ۶ - مطلع بامری عارف از کاری : آب آشنا . شنا سباحت
