اشداء. [ اِ ] (ع مص ) در فن سرود ماهر شدن . یقال : اشدی فلان ؛ اذا صار ناخماً مجیداً. (منتهی الارب ).
اشداء. [ اَ ش ِدْ دا ] (ع ص ، اِ) ج ِ شدید. شدیدان و شدت کنندگان . (غیاث ) (آنندراج ): اشداء علی الکفار رحماء بینهم . (قرآن 29/48).