معانی کلمه : اسکندر

تلفظ بین المللی : /eskˈandar/ تلفظ :‌ [esk'andaR]

لغت نامه دهخدا

اسکندر. [اِ ک َ دَ ] (اِخ ) سوّم . رجوع باسکندر مقدونی شود.

اسکندر. [ اِ ک َ دَ ] (اِخ ) کبیر. رجوع به اسکندر مقدونی شود.

اسکندر. [ اِ ک َ دَ ] (اِخ ) فیلفوس . رجوع به اسکندر مقدونی شود.

اسکندر. [ اِ ک َ دَ ] (اِخ ) چهارم . رجوع به اسکندربن اسکندر شود....

فرهنگ فارسی

مقدونی پسر فلیپ ( فیلفوس ) مقدونی ( جل. ۳۳۶ - ف . ۳۲۳ ق . م . ) اسکندر بسن ۲٠ سالگی پس از مرگ پدر بر تخت سلطنت مقدونیه جلوس کرد. وی مردی باهوش ومطلع از آداب وعلوم عصر دارای عزمی قوی وهمتی بلند بود. او در بهار ۳۳۴ با ۴٠/٠٠٠ تن بعزم تسخیر ایران از هلسپونت ( داردانل ) گذشت و عازم آسیای صغیر گردید وپس از جنگی که در گرانیکوس کرد مستملکات یونان را به تصرف در آورد وی از کاپادوکیه گذشت و وارد جلگه های کیل...

دانشنامه عمومی

اسکندر سوم مقدونیه (۲۰ یا ۲۱ ژوئیهٔ ۳۵۶ ق م در پلا – ۱۰ یا ۱۱ ژوئن ۳۲۳ ق م در بابل)، معروف به اسکندر کبیر (به یونانی: Ἀλἑξανδρος ὁ Μἑγας الکساندروس هو مگاس)، پادشاه مقدونیهٔ باستان بود. او در سال ۳۵۶ ق م در شهر پلا متولد شد و تا سن ۱۶ سالگی تحت تعلیم ارسطو قرار داشت. اسکندر توانست تا پیش از رسیدن به سن سی سالگی یکی از بزرگ ترین امپراتوری های دنیای باستان را شکل دهد که از دریای یونان تا هیمالیا گست...

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: eskandar) (معرب از یونانی) به معنی یاوری کننده مرد ؛ (در اعلام) نام شاه مقدونی که ایران را تسخیر کرد و نام عده‌ای از پادشاهان .

اسم: اسکندر (پسر) (عبری، یونانی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: eskandar) (فارسی: اسکندر) (انگلیسی: eskandar) معنی: به معنی یاوری کننده مرد، نام شاه مقدونی که ایران را تسخیر کرد، ( اَعلام ) ) اسکندر ( = اسکندر مقدونی، اسکندر کبیر، اسکندر رومی ) : پادشاه مقدونیه [، پی...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اسکندر پادشاه نامی مقدونیه و فاتح مشرق زمین، دارای نقش در تاریخ مکه و جزیرة العرب می باشد. اسکندر مقدونی مشهور به اسکندر کبیر (۳۵۶-۳۲۳ ق. م.) پس از فیلیپ به پادشاهی مقدونیه رسید و در کشورگشایی و جنگاوری سرآمد شد. گفته اند: او در ادامه کشورگشایی خود، وارد شبه جزیره عربستان شد و مکه را نیز زیارت کرد. درباره وی آثار بسیار نگاشته اند.در نسب اسکندر اختلاف است. بیشتر تاریخ نگاران او را فرزند ...