[ویکی فقه] اَسْماءْ وَ صِفات ، دو اصطلاح در علم کلام می باشد. و مراد از آن ، نام ها و صفت های خداوند متعال است .اسماء جمع اسم از ریشه «س - م - و» و به معنای بلندی و ارتفاع است. اطلاق واژه «اسم» بر نام ها، یا به این جهت است که مفهوم آن پس از نامگذاری، از مرحله خفا و پنهانی به مرحله بروز و ظهور و ارتفاع می رسد، یا به این جهت که لفظ با نامگذاری معنا پیدا می کند و از بی معنا بودن در آمده، علو و ارتفاع...
