تلفظ بین المللی : /ˈaːsmˈɑ mˈoʃtaq1ˌeː/ تلفظ : ['a:sm'A m'oStaq1,e:]
لغت نامه دهخدا
اسماء مشتقه. [ اَ ءِ م ُ ت َق ْ ق َ / ق ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) خواجه نصیرالدین طوسی در اساس الاقتباس آرد: باشد که میان الفاظ مشاکلتی افتد، وآن از دو نوع خالی نبود، یا مشاکلت لفظ تابع مشاکلت معنی بود یا نبود، و اول را اسماء مشتقه خوانند مانند ناصر و نصیر و منصور و هرآینه به اول لفظی موضوع بوده باشد تا دیگر الفاظ از او اشتقاق کرده باشند، مانند نصر در این صورت. و اشتقاق را چهار شرط دیگر بباید: ...
