تلفظ بین المللی : /ˌestenʃˈɑq1/ تلفظ : [,estenS'Aq1]
لغت نامه دهخدا
استنشاق. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) به بینی کشیدن چیز مایع که بسیار سائل باشد. ( تحفه حکیم مؤمن ). آب و جز آن در بینی کردن : استنشاق آب. || بوی کردن چیزی را. بوئیدن : استنشاق بخور.
فرهنگ عمید
۱. هوا را به بینی و ریۀ خود فروبردن. ۲. [قدیمی] به بینی کشیدن آب یا مایع دیگر.
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع . ] (مص م . ) ۱ - آب یا مایع دیگری را به بینی کشیدن . ۲ - چیزی را بو کردن .
فرهنگ فارسی
هوارادربینی وریه خودفروبردن، آب یامایع دیگربه بینی کشیدن، داخل کردن هوایاگازیاماده دارویی به درون ریه ازطریق تنفس ( مصدر ) ۱ - به بینی کشیدن چیز یا مایع : استشاق آب . ۲ - بوی کردن چیزی را بوییدن. جمع : استنشاقات . بوی کردن چیزی را
[ویکی فقه] آب به بینی کشیدن را استنشاق می گویند که احکام آن در باب طهارت آمده است.استحباب استنشاق هنگام وضو و غسل، سه بار تکرار آن، خواندن دعاهای وارد شده هنگام استنشاق و مبالغه در آن به رساندن آب به بالای بینی از احکام آن است.در اشتراط تقدیم مضمضه بر استنشاق اختلاف است. wikifeqh: استنشاق...
