تلفظ بین المللی : /ˈaːstafatˈɑ/ تلفظ : ['a:stafat'A]
لغت نامه دهخدا
استفتاء. [ اِ ت ِ تا ] ( ع مص ) طلب فتوی کردن. فتوی خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). فتوی پرسیدن. جواب فتوی خواستن. ( منتهی الارب ): در این باب از اعیان علما و مشاهیر حکما استفتاء رفت همه بر آن منکر شدند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 352 ).پس پیمبر گفت استفتوا القلوب گرچه مفتیتان برون گوید خطوب.مولوی.صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: الاستفتاء؛ هو عند الاصولیین و الفقهاء مقابل الاجتهاد. و المستفتی ...
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع . ] (مص م . ) فتوی خواستن .
دانشنامه آزاد فارسی
اِستِفتاء(در لغت یعنی فتوی خواستن) در اصول فقه، هرگاه مقلّد در احکام شرعیه فرعیه به مرجع تقلید خود مراجعه کند و از او جویای فتوی شود، می گویند استفتاء کرده است. استفتاء برای کسی که احکام شرعی را نمی داند واجب است. برای استفتاء آدابی وجود دارد که با همین عنوان کتاب هایی از سوی فقیهان تألیف شده است.wikijoo: استفتاء...
