معانی کلمه : استرخاء

تلفظ بین المللی : /ˈaːstaraxˈɑ/ تلفظ :‌ ['a:staRax'A]

لغت نامه دهخدا

استرخاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) سست شدن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ). ثَملطَة. ثَلْمطَة. رهل. ( بحر الجواهر ). || نرم گشتن. || سستی. نرمی. ( منتهی الارب ). سست شدن. ( بحرالجواهر ). لسی. رخوت. لمسی. || فروهشتگی. ( منتهی الارب ). فروگذاشته شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). فروهشته شدن. ( غیاث ). || فروگذاشتن. ( زوزنی ). فروهشتن هر چیز: استرخی اللحم. ( منتهی الارب ). و استرخاء عندالاطبّاء،...

فرهنگ معین

(اِ تِ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) سست شدن ، نرم گشتن ، فروهشتن . ۲ - (اِمص . ) سستی ، فروهشتگی .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : استرخاء

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

معانی کلمه : استرخاء

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات