تلفظ بین المللی : /ˈaːsˈɑjʃɡˈɑh/ تلفظ : ['a:s'AjSg'Ah]
لغت نامه دهخدا
( آسایشگاه ) آسایشگاه. [ ی ِ ] ( اِ مرکب ) جائی که در آن آسایند. جای استراحت. آرام. آرامگاه. || بیت اللطف. || ساناتوریوم. ( فرهنگستان ).
فرهنگ عمید
( آسایشگاه ) ۱. جای آسایش، محل استراحت و خواب. ۲. جایی که بیماران نیازمند به مراقبت دائم و طولانی مدت را نگه داری و معالجه کنند، ساناتوریوم.
فرهنگ معین
( آسایشگاه ) ( ~. ) (اِمر. )محل آسایش و استراحت .
دانشنامه آزاد فارسی
آسایشگاه. آسایِشگاه (hospice)آسایِشگاهاقامتگاه مخصوص مبتلایان به مراحل نهایی بیماری و وابستگان آن ها. در آسایشگاه مراقبت و درمان های تسکینی صورت می گیرد. هدف از تأسیس این مراکز کاهش درد بیمار و فراهم آوردن امکان مرگ در آرامش است.\\10121500\\wikijoo: آسایشگاه...
فرهنگ فارسی
( آسایشگاه ) ( اسم ) ۱ - جایی که در آن آسایند محل آسایش محل استراحت . ۲- جایی که بیماران و مخصوصا مسلولان را پرستاری کنند ساناتوریوم جایی که در آن آسایند آرامگاهآسایشگه: جای آسایش، محل استراحت، ساناتوریوم، محل نگاهداری وپرستاری بیماران مخصوصامسلولین
دانشنامه عمومی
آسایشگاه. آسایشگاه مکانی است که برای اقامت کوتاه مدت یا بلند مدت افرادی که نیاز به مراقبت دارند طراحی شده اند. آسایشگاه ها معمولاً دارای پرستار، پزشک و امکانات بهداشتی و پزشکی هستند.فهرست اماکن اقامتیمسافرخانهمهمانسراشبانه روزیبیمارستانبیمارستان روانیآسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزکاین گونه آسایشگاه ها برای سکونت افراد سالخورده طراحی شده اند. بسته به میزان توانایی مالی، پیرمردان و پیرزنان می ت...
