کلماتور
اسابذة. [ اَب ِ ذَ ] (اِخ ) نام قومی از فرس . (اقرب الموارد). قومی از ایرانیان . گروهی از مجوس فارس . واحد آن : اسبذی . (منتهی الارب ). جماعتی از ایرانیان زرتشتی بین النهرین که آنانرا اسبذیین نیز میگویند و سلیحوران قلعه ٔ مشقر بودند و منذربن سادی یکی از صحابه ٔ رسول از آنان است . و ظاهراً کلمه جمع عربی اسبذ (اسپ بد) باشد.