اروم . [ ] (اِخ ) موضعی بجنوب قاین .
اروم . [ اَ ] (ع اِ) بن درخت . || بُن ِ سُرون . (منتهی الارب ). بن شاخ .
اروم . [ اُ ] (ع اِ) ج ِ اِرَم و اَرِم و اَرومة و اُرومة. || اروم رأس ؛ طَرَفهای سر. || (اِخ ) قبور عاد.
