تلفظ بین المللی : /ˈaːrnabˌuːje/ تلفظ : ['a:Rnab,u:je]
لغت نامه دهخدا
( ارنبویة ) ارنبویة. [ اَ رَم ْ ی َ ] ( اِخ ) یکی از قراء ری و ابوالحسن علی بن حمزة کسائی نحوی مقری و محمدبن حسن شیبانی فقیه ، صاحب ابی حنیفه در یک روز از سال 189 هَ. ق. بدانجا درگذشتند ودر همانجا هر دو را بخاک سپردند و ایشان با هارون الرشید از بغداد آمده بودند، و خلیفه بر آنان نماز گزارد و گفت : الیوم دفنت علم العربیة و الفقه ، و این قریه را ( ( رَنبویة ) ) بسقوط همزه نیز نامند. ( معجم البلدان )....
