معانی کلمه : ارض

تلفظ بین المللی : /ˈaːrz/ تلفظ :‌ ['a:Rz]

لغت نامه دهخدا

ارض . [ اَ رَض ض ] (ع ص ) نشسته که از جای نجنبد. (منتهی الأرب ).

ارض . [ اَ رَ ] (ع اِ) خوره . واحد آن : ارضة. (مهذب الاسماء). موریانه . ریونجه .

ارض . [ اَ ] (ع مص ) گیاهناک شدن زمین . || زکام گرفتن . مزکوم ، زکام زده شدن . || موریانه زدن (چوب ). ریونجه خورده شدن چوب . (تاج المصادر بیهقی ). || ریمناک و فاسد شدن (...

فرهنگ عمید

زمین.
⟨ ارض اقدس: [قدیمی، مجاز] شهر مشهد. Δ به مناسبت وجود آرامگاه علی‌بن موسی‌الرضا.
⟨ ارض موعود: [مجاز] سرزمین کنعان؛ فلسطین. Δ به مناسبت اینکه حضرت موسی به بنی‌اسرائیل وعدۀ بازگشت به آنجا را داده بود.

مترادف و متضاد

بر، خاک، زمین

سرزمین، قلمرو، کشور، ملک، ناحیه

۱. بر، خاک، زمین
۲. سرزمین، قلمرو، کشور، ملک، ناحیه ≠ بحر، سما

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ارض به معنای آن چیزی است که مردم بر آن زندگی می کنند و برخی می گویند به معنای آنچه که پائین و مقابل آسمان است.ارض ۴۶۱ بار در قرآن کریم تکرار شده؛ اما هیچ گاه جمع نیامده است، تنها در یک آیه با لفظ مفرد اراده جمع شده و آن آیه هفت آسمان است که می فرماید: «اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ» « خداوند همان کسی است که هفت آسمان را آفرید، و از زمین نیز همانند...

معانی کلمه : ارض

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات