معانی کلمه : اردو

( ~.) (اِ.) زبان مردم پاکستان و بخشی از هندوستان ، که مرکب از فارسی ، عربی و هندی است .

( اُ ) [ تر - مغ ] ( اِ.) 1 - گروهی سپاهیان با تمام لوازم که به سویی فرستاده شوند. 2 - لشکرگاه ، محل لشکر.3 - محلّی که ورزشکاران یا دانش آموزان برای تمرین یا تفریح مدتی معین به آنجا می روند.

← اردوگاه

(گنابادی) اُرْدوْ [ordw]؛ سپاه، لشکر، خِیلِ جنگجویان، نیروها، سپاهیان.

۱فراوان ۲جمعیت زیاد

زبان‌اردو

اردوگاه، لشکرگاه

سپاه، قشون، لشکر

پیک‌نیک، گردش‌دسته‌جمعی، گردش‌علمی

۱. اردوگاه، لشکرگاه
۲. سپاه، قشون، لشکر
۳. زباناردو
۴. پیکنیک، گردشدستهجمعی، گردشعلمی