( اذالة ) اذالة. [ اِ ل َ ] ( ع مص ) اِذالت. صاحب ذیل یعنی دامان گردیدن. فروهشتن دامن و ریشه و جز آن. ( آنندراج ). || اذاله کسی ؛ سبک وخوار داشتن او را و پروای وی نکردن. خوار کردن. ( مؤید الفضلاء ) ( تاج المصادر بیهقی ): کمر خدمت بسته و به ادالت اولیاء دولت و اذالت اعداء حضرت متکفل شده. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 200 ). || اذاله خیل ؛ امتهان و حمل بر او. || اذاله قناع ؛ فروهشتن پرده را. قناع فروگذاشتن...
