تلفظ بین المللی : /ˈaːdˈɑlisˌak/ تلفظ : ['a:d'Alis,ak]
لغت نامه دهخدا
ادالیسک. [ اُ ] ( فرانسوی ، اِ ) ( از کلمه ترکی ادلیک ، مشتق از اُدَه ، اطاق و وثاق + لیک ، حرف نسبت ) کنیز و خدمتکار زنان سلطان عثمانی. || نامی که بغلط بزنان حرم سلطان داده اند. || انگر نقاش معروف دو پرده بسیار زیبا ساخته است : «ادالیسک غنوده » که در رم بسال 1814م. کرده است و امروز در موزه لوور است. ادالیسک دوم ، زنی جوان و موخرمائی را نشان میدهد که سر خود را بر بازو خم کرده است. ادالیسک اژن دلاک...
فرهنگ فارسی
از تر ادلیق بفرانسوی کنیز و خدمت کار زنان سلطان عثمانی و بخطا بزنان حرمسرای سلطان اطلاق شده ٠ [ انگر ] نقاش معروف دو پرده بسیار زیبا ساخته است : نخست [ ادالیسک غنوده ] که در روم بسال ۱۸۱۴ م ٠ ساخته شده و امروز در موزه لوور است ٠ دوم زنی جوان و مو خرمایی را نشان می هد که سر خود را بر بازو خم کرده است ٠ یا ادالیسک اثر [ اژن دلاکروا ] بر پرده قرمز غنوده و سر را در انحنای بازوی چپ جاداده است ٠ چهره وی...
