تلفظ بین المللی : /ˈaːdˈɑt tˈanbih/ تلفظ : ['a:d'At t'anbih]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] "تنبیه" مصدر باب "تفعیل" از ماده ی "نبه" و در لغت به معنای آگاه ساختن و توجه دادن است. (نبهته علی الشیء: وقفته علیه،)در اصطلاح نحو "تنبیه" عبارت است از توجه دادن مخاطب به کلام القا شده به او با ادات مخصوص و "ادات تنبیه"، حروفی هستند که این معنا را افاده می کنند. این حروف در ابتدای کلام واقع شده و عبارتند از: "ألا"، "أما"، "ها" و "یا" (بنابر نظر بعضی "یا" نیز از ادات تنبیه است؛ همچون ابن...
