ویژگی کسی که چشمش ضعیف و کم سو باشد یا در روز و در روشنایی به خوبی نمی بیند.
فرهنگ معین
(اَ فَ ) [ ع . ] ۱ - (ص . ) کسی که چشمش ضعیف و کم نور باشد. ۲ - (اِ. ) شب پرک .
فرهنگ فارسی
سعید بن مسعده مجاشعی بالولائ خوارزمی بلخی مکنی به ابو الحسن و ملقب به اخفش اوسط ( ف . ۲۲۱ ه . ق . / ۸۳۶ م . و بقولی ۲۱۵ ه . ق . / ۸۳٠ م . ) عالم نحو و ایرانی و از موالی بنی مجاشع بن دارم و از بصریان است . او شاگرد سیبویه و یکی از اصحاب اوست . اخفس از حمادبن زبرقان روایت دارد . از مولفات اوست : کتاب الاوسط فی النحو کتاب تفسیر معانی القر آن کتاب المقاییس فی النحو کتاب الاشتقاق کتاب العروض او را در ا...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اخفش یعنی کسی که دید چشمانش ضعیف است.برخی از لغویان اخفش را به کسی که چشمانش تنگ است و یا پلک چشمش دچار مشکل است نیز معنا کرده اند. از آن به مناسبت در باب های قصاص و دیات سخن گفته شده است.موارد کاربرد اخفشاگر جنایتکار بر چشم اخفش آسیب رساند، قصاص می شود؛ هر چند چشم وی سالم باشد. دیه چشم اخفش همانند دیه چشم سالم است، بنابراین در هر دو چشم دیه کامل و در هر یک، دیه، نصف خواهد بود. wikifeqh...
