تلفظ بین المللی : /ˌextesˈɑs nˈɑʔˈat/ تلفظ : [,extes'As n'A?'at]
لغت نامه دهخدا
اختصاص ناعت. [ اِ ت ِ ص ِ ع ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) عبارت از تعلق مخصوص است که بواسطه آن یکی از متعلقین را ناعت و دیگری را منعوت گویند. نعت حال است و منعوت محل. مانند تعلقی که بین رنگ سفیدی و جسم پیدا شود که سفیدی نعت است و جسم منعوت. گویند: جسم سفید. ( تعریفات جرجانی ). و صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: و آن بستگی خاص آنچنانیست که یکی از دو متعلق وصف کننده دیگری واقع شود. ودیگری موصوف بآن. ...
