اخباب . [ اِ ] (ع مص ) پویانیدن . (تاج المصادر بیهقی ): اخب ّ فرسه ؛ پویانید اسب خود را و منه قولهم : جأوا مخبین .
اخباب . [ اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ خُب ّ. || ثوب ٌ اخباب ؛ جامه ٔ پاره پاره . || اخباب الفحث ؛چرب روده ها. || ج ِ خبب . (معجم البلدان ).