اتر. [ اِ ت ِ ] (فرانسوی ،اِ) رجوع به اثیر شود.
اتر. [ اَ ت َ ] (اِ) در تداول خانگی ، فال بد.
- اترزدن ؛ فال بد زدن . شگون بد زدن . تشاؤم .
|| رشته ٔ دراز که بازیاران گاه ریاضت بر پای باز بندند تا آنگاه که خواهند بازگردانند.
(اِ تِ) [ فر. ] ( اِ.) 1 - جسمی سیال و رقیق که قسمت فوقانی کرة زمین را فراگرفته . 2 - نمک فرار که از ترکیب یکی از اسیدهای معدنی یا آلی با الکل به دست می آید. 3 - ماده ای که از گرفتن یک مولکول آب از دو مولکول الکل حاصل شود و به عنوان داروی بیهوشی و حلال به کار رود.
۱مستقیم به طرف چیزی یا کسی رفتن ۲بی محابا گذشتن ۳طناب رخت ...
سطحی که در زمین کشاورزی که به علت بالا بودن ارتفاع آن،کمتر ...
اثیر، سیاله، مادهسیال