[ویکی فقه] «اتابک» واژه ای است ترکی و به معنای «امیر» می باشد. اتابکان غلامان ترک نژادی بودند که عموماً از بلاد «قبچاق» در شمال دریای سیاه توسط دولت سلاجقه به خدمت گرفته شدند. اتابکان از ضعف شاهان و از اختیارات خود استفاده کرده و هر کدام در ناحیه ای از ممالک سلاجقه استقلال بدست می آوردند و حکومتی را تشکیل می دادند و برای فرزندان خود نیز حکومت را به ارث می گذاشتند مثل: اتابکان دمشق، موصل، آذربایجان...