معانی کلمه : ابیض
لغت نامه دهخدا
ابیض . [ اَ ی َ ] (اِخ ) ابوالاَغربن الاَغر. محدث است .
ابیض . [ اَ ی َ ](اِخ ) (الوادی الَ ....) رجوع به وادی الأبیض شود.
ابیض . [ اَ ی َ ] (اِخ ) کوه عرج . و آن بر سر راه حاج میان مکه و مدینه باشد.
فرهنگ عمید
سفید، سفیدرنگ.
فرهنگ معین
(اَ یَ ) [ ع . ] (ص . )۱ - سفید، سپیدرنگ . ۲ - (کن . ) شمشیر. ۳ - جوانی . ۴ - مرد پاک ناموس .
فرهنگ فارسی
ستاره ایست بر کناره کهکشان
سفید، سفیدرنگ، سفیدپوست
( صفت ) ۱ - سپید سفید سپید رنگ مقابل اسود سیاه . ۲ - سپید پوست . ۳ - سپید سر . ۴ - شمشیر . ۵ - گوشت خام . ۶ - جوانی . ۷ - مرد پاک ناموس . تائ نیث آن در عربی بیضائ است جمع : بیض . یا موت ابیض . مرگ ناگهانی موت فجائی
نامی است که عرب به قصر ساسانیان در مدائن دادند
سفید، سفیدرنگ، سفیدپوست
( صفت ) ۱ - سپید سفید سپید رنگ مقابل اسود سیاه . ۲ - سپید پوست . ۳ - سپید سر . ۴ - شمشیر . ۵ - گوشت خام . ۶ - جوانی . ۷ - مرد پاک ناموس . تائ نیث آن در عربی بیضائ است جمع : بیض . یا موت ابیض . مرگ ناگهانی موت فجائی
نامی است که عرب به قصر ساسانیان در مدائن دادند
مترادف و متضاد
سپید، سپیدرنگ، سفید، سفیدپوست ≠ اسود، سیاه