ابومَعْشَر بلخی، جعفر (بلخ ۱۷۱ـ واسط ۲۷۲ق)(شهرت جعفر بن محمد بن عمر) عالم برجستۀ ایرانیِ احکام نجوم در دورۀ اسلامی. در بغداد بالید و کار علمی خود را در زمان خلافت مأمون عباسی در مقام محدث آغاز کرد و در موضوعاتی چون تقویم عربی پیش از اسلام و گاه شماری دورۀ نخستین خلفا مهارت یافت. بنابر روایت هایی، در مشاجره ای با ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی دریافت که برای درک براهین فلسفی آموختن ریاضی ضرورت دارد. ا...
