تلفظ بین المللی : /abuorˈuːbeː/ تلفظ : [abuoR'u:be:]
لغت نامه دهخدا
ابوعروبه . [ اَ ع َ ب َ ] (اِخ ) مهران . از روات حدیث و والد سعید. و سعید از پدر خویش روایت کند.
ابوعروبه . [ اَ ع َ ب َ ] (اِخ ) حسین بن مودود حرانی . او حدیث شیوخ را تصنیف می کرد. (ابن الندیم ). وی فقیهی بوده است به حرّان . و در کشف الظنون ، کتاب امالی و کتاب تاریخ بنام ابوعروبه ٔ حرانی آمده است و ظاهراً ابوعروبه مؤلف این دو کتاب اخیر همین حسین بن مودود...
فرهنگ فارسی
او حدیث شیوخ را تنصیف می کرد
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبوعَروبه، حسین به محمد بن ابی معشر مودود بن حماد سلمی حرانی (ح ۲۲۲ ـ ۳۱۸ق/ ۸۳۷ ـ ۹۳۰ م)، محدث، رجال شناس و تاریخ نویس سرزمین جزیره بود.نیای او، حماد، برده ای آزاد شده (احتمالاً یونانی) از موالی ابن سلم نامی بود. از زندگی او جز نام استادان و راویان و چند نکته پراکنده، چیزی دانسته نیست.مشایخذهبی یادآوری شده که وی از ۲۳۶ ق به شنیدن حدیث آغاز کرد و علاوه بر فراگیری از شیوخ دیار خود، در سف...
