تلفظ بین المللی : /ˌabolhˈasan xˌaraq1ˈɑni/ تلفظ : [,abolh'asan x,aRaq1'Ani]
لغت نامه دهخدا
ابوالحسن خرقانی. [ اَ بُل ْ ح َ س َ ن ِ خ َ رَ ] ( اِخ ) علی بن جعفر یا احمد. از مردم خرقان بسطام. یکی از مشایخ کبار صوفیه. تولد او در 352 و وفات روز سه شنبه دهم محرم 425 هَ. ق. به هفتادوسه سالگی. کرامات بسیار از او نقل کنند. و بعضی گفته اندخرقان از قراء سمرقند است. دو رباعی ذیل از اوست :آن دوست که دیدنش بیاراید چشم بی دیدنش از گریه نیاساید چشم ما را ز برای دیدنش باید چشم گر دوست نبیند بچه کار آید...
دانشنامه آزاد فارسی
رجوع شود به:خرقانی، ابوالحسن (خرقان بسطام ـ همان جا ۴۲۵ق)
ابوالحسن علی بن جعفر بن سلمان بن احمد خرقانی(زادهٔ ۳۵۲-درگذشتهٔ ۴۲۵ق) عارف و صوفی نام دار ایرانی بوده است. وی از انگشت شمار پیرانی است که پیرو حکمت خسروانی و پاسدار فرهنگ ایران بودند.ابوالقاسم قشیری: چون من به ولایت خرقان آمدم فصاحتم برسید و عبارتم نماند از حشمت آن پیر، تا پنداشتم که از ولایت خود معزول شدم. (کشف المحجوب هجویری)ابوالعباس قصاب آملی: چون از دنیا بیرون می رفت، خادم را گفت: رو به خرقان...
نقل قول
علی بن جعفر بسطامی خرقانی با کُنیهٔ ابوالحسن (زادهٔ ۳۵۲-درگذشتهٔ ۴۲۵ق) عارف، صوفی و شاعر نام دار ایرانی بوده است. •
