تلفظ بین المللی : /ˌaboldʒˈɑruːd/ تلفظ : [,aboldZ'ARu:d]
لغت نامه دهخدا
ابوالجارود. [ اَ بُل ْ ] ( اِخ ) کنیت زیادبن ابی زیاد خراسانی. امام طائفه ٔجارودیه ، از غُلات زیدیه که متجاهر به سب شیخین بوده است و لقب او سُرحوب است. ابن الندیم او را مکنی به ابوالنجم و نامش را زیادبن المنذر العبدی میگوید. و معاصر بوده است با جعفربن محمدبن علی علیه السلام. و درجای دیگر گوید او تفسیری از قرآن از امام محمد باقرعلیه السلام روایت کرده است. و خوارزمی در مفاتیح العلوم نام او را زیادبن...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبوالْجارود، از رجال سیاسی و مذهبی نیمه اول سده ۲ق/ ۸م، که از او به عنوان یکی از اصحاب امامان باقر و صادق (علیه السلام) و نیز بنیان گذار فرقه جارودیه نام برده شده است.از میان انبوه منابعی که از او نام برده اند، تنها اندکی می تواند برای ارائه گزارشی از شخصیت و زندگی او مفید افتد و خلط میان او و دیگران نیز بر ناشناخته تر ماندن شخصیت او افزوده است. در بیش تر منابع نام او به صورت زیاد بن م...
