[ویکی فقه] اِبْراهیم ِ خَوّاص ، ابو اسحاق ابراهیم بن احمد بن اسماعیل (د ۲۹۱ق /۹۰۴م )، یکی از مشایخ صوفیه و از اقران جنید و نوری می باشد .اصل وی از سرّ من رأی ( سامرا )
خطیب بغدادی ، احمد، ج۶، ص۷، تاریخ بغداد، بیروت ، دارالکتب العربیة. گفته اند که شهرت ابراهیم به خواص (از خوص به معنی برگ خرما ) از این روی بوده که وی با بافتن و فروش آن زندگی می گذرانده است . خوّاص غالب اوقات را در سفر می گذرانید، ...