تلفظ بین المللی : /ˈaːbuː belˈɑl/ تلفظ : ['a:bu: bel'Al]
لغت نامه دهخدا
ابوبلال. [ اَ بو ب ِ ] ( اِخ )مرداس بن ادیه حنظلی تمیمی. یکی از سران خوارج. وی بجنگ صفین در رکاب امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود وبعد از امر حکمین با دیگر خوارج از خدمت آن حضرت کناره گرفت. برادر او عروة را عبیداﷲ زیاد بکشت و خود او بزندان عبیداﷲ بود شبی عبیداﷲ فرمان کرد تا فردا مجموع زندانیان را بقتل رسانند. قضا را مرداس بدانشب از سجّان اجازت گرفته و بخانه رفته بود، و چون بخانه این خبر بشنید شبگ...
