ابه . [ اَ ب َه ْ ] (ع اِ) اَب . پدر.
ابه . [ اَ ب َه ه ] (ع ص ) گلوگرفته . اَبح ّ.
ابه . [ اَ هِن ْ ] (ع اِ) اَبْهی . ج ِ بَهْو.
ابه . [ اَ ب َه ْ ] (ع اِ) رسوائی . ننگ . || (مص ) شرم . شرم داشتن . (مصادر بیهقی ).
۱. = آلاچیق
۲. جایی که طایفهای چادرهای خود را برپا ساخته و در آنجا زندگی میکنند.
۳. [قدیمی، مجاز] طایفه؛ ایل.