تلفظ بین المللی : /ˈebn mˈaflah/ تلفظ : ['ebn m'aflah]
لغت نامه دهخدا
ابن مفلح. [ اِ ن ُ م ُ ل ِ ] ( اِخ ) ظهیرالدین ابواسحاق ابراهیم بن نورالدین علی بن عبدالعالی عاملی میسی فقیه ، شیعی ، از علمای دولت شاه طهماسب صفوی. او بحسن خط معروف بوده است و فرزند او عبدالکریم و نبه اوشیخ لطف اﷲ متوفی به 1032 هَ. ق. هر یک از علمای معروف بودند و شیخ لطف اﷲ همان است که شاه عباس کبیر برای او مسجد معروف را در میدان شاه اصفهان بنا کرد....
فرهنگ فارسی
فقیه شیعی از علمای دولت شاه طهماسب صفوی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ مُفْلِح ، نام افراد خاندانی از فقیهان حنبلی دمشق که در سده های ۸ -۱۱ق /۱۴-۱۷م دارای مقامات علمی و اجتماعی بوده اند.از نسبت رامینی و قانونی برای افراد این خاندان چنین برمی آید که اصل خاندان به فلسطین باز می گردد.شمس الدین ابوعبدالله محمد بن مفلح (ح ۷۱۰-۷۶۳ق / ۱۳۱۰-۱۳۶۲م )، سر سلسله و مهم ترین شخصیت این خاندان بود.از زندگی او اطلاع بسیاری نداریم .زرکلی (۷/۱۰۷) از منابع متقدم نقل ک...
